Dobrodošli u Vlasotince
Ovaj sajt je posvećen svima onima kojima je Vlasotince u srcu. Onima koji ga bezrezervno vole. I onima koji ga vole malo manje...
Čak i onima koji ne znaju ni gde se nalazi, a opet - znaju da vole.
"Kad ulice naglo opuste, caruju potkazivači.
Sav život najednom poprima besmisao,
da bi odahnuo samo jedan".
Srđan Miloš.
Deo pesme: "Kad ulice naglo opuste"
iz knjige "Kojekude".
Crkva SOŠESTVIJA SV. DUHA u Vlasotincu je vrlo lepa i skladna građevina . Njena arhitektura je karakteristična za crkve nastale u ovom kraju u Turskom periodu (19. vek). Pravougaone je osnove sa naosom i pripratom. Sa zapadne i južne strane je trem sa arkadama. Trem je veoma prostran i popločan opekama. Krov crkve je ćeramidan. Na uglovima krova nalaze se četiri minijaturna ¨slepa¨ kubeta.
Ikonostas nije od neke umetničke vrednosti i verovatno ga je radio neki majstor iz Debra za koje se pouzdano zna da su radili ikonostase i duboreze u ovim krajevima. Oltar je prostran i dobro osvetljen. Oltarska apsida je okrugla. U crkvi postoji galerija Zahor gde su do II sv.rata pevala tri pevačka društva: Njegoš, Karađorđe i Stevan Mokranjac. U crkvi postoje dve pevnice, a od izuzetne umetničke vrednosti su vladičanska stola i jedan sto za celivajuću
ikonu. Veoma lep umetnički duborez na njima radio je Zaša Dimitrijević iz Debra. Kako je za podizanje crkve bila potrebna saglasnost i odobrenje više Turske vlasti, u Vlasotincu je osnovana jedna delegacija na čelu sa nekim Dimitrijem. Ona je otišla u Prozren prizrenskom valiji da ¨izmoli ferman¨. Pričq se da su Vlasotinčani da bi odobrovoljili valiju, oterali na poklon velikog ovna ukrašenog cvećem i varakom. U roku od 40 dana oni su dobili odobrenje. Crkva je na starim temeljima započeta 1932, a završena 1835, godine. Tri godine kasnije , 1838. crkva se iznenada, posle službe, srušila. 1855, godine je ponovo početa i završena je 1858, kad je i osvećena. Najveću zaslugu za podizanje crkve imao je učitelj Stojan Mladenović – Daskal. Prvobitna crkva nije odmah imala zvonaru, nego je zvono bilo okačeno o drvo kraj same crkve. 1899. godine zauzimanjem sveštenika Onufrija Popovića i Hristifora Popovića, tutora Jordana Conića, Ćire Hranića i Vukadina Šušulića, podignuta je sadašnja, vrlo lepa i na lepom mestu postavljena zvonara. Zvonara je snabdevena sa tri zvona koja su poklonili Hadži Jova, Kosta Ilić – Mumdžija i doktor Jovan Jovanović.
Parohijski dom je novijeg datuma. Podignut je za vreme Hristifora i Vasilija Popovića i Tihomira Jovanovića. Osobitu zaslugu za njegovo podizanje imali su Proka Ćukalović, Lazar Rančić, Jovan Đorđević i Hrista Janković. Dom je podignut 1927. godine, a osvećen od episkopa Dositeja 1933. godine . Crkva je živopisana 1894. godine. Živopis nema neku umetničku, ali ima etnografsku vrednost jer su freske poklon vlasotinačkog življa gde se može saznati ponešto o nekim ličnostima sa kraja 19. veka. U crkvi se čuva zlatotkana plaštanica, dar prote Onufrija Popovića., Sotira Popovića i Dušana Miloševića apotekara. Crkva poseduje vrednu biblioteku u kojoj najveće vrednosti predstavljaju bogoslužbene knjige od kojih je najstarija Minej za mesec jun, štampana u Moskvi 1554. godine.
Crkva SOŠESTVIJA SV. DUHA - Vlasotince